Oma’s warmpjes de winter door

Twee zussen van 81 en 86 jaar en een opa van 83 wonen zonder enige voorzieningen samen in een appartementje. Ze hebben een heel oud optrekje en hun enige verwarmingsvoorziening was een oud gasfornuis.

Een vriend van onze Stichting heeft ons hierop geattendeerd. De ouderen hadden onmiddellijk onze hulp nodig. Met een paar honderd euro hebben we dit probleem voor hen opgelost. Een nieuwe, zuinige verwarmingskachel gaat deze senioren helpen de koude winter goed door te komen.

Ze hebben dit welverdiend.

Computers uit Limburg

Op een goed moment kreeg onze Stichting een onverwachts telefoontje van een hele interessante, betrokken man: Rosindo Starren. Hij heeft ons maar liefst 29 computers gedoneerd. Lees zijn persoonlijke verhaal:

‘Door het vele reizen naar voormalige Russische staten heb ik gezien en geleerd wat armoede is. Ik heb menig traantje laten vallen. Al mijn spullen achtergelaten en de belofte gedaan aan mezelf om iedere kans te grijpen om de arme mensen in Oekraïne, Roemenië en ook Georgië te helpen.

‘Ik werk op een school -Sophianum in Gulpen- die uitgerust is met veel computers. Die zijn na verloop van tijd afgeschreven en worden dan afgevoerd. Maar veel van deze computers zijn nog te gebruiken, met kleine aanpassingen en niet te zware software. Zo heb ik in 2005 mijn eerste setje computers aangeboden aan een organisatie die zich inzet voor Sri Lanka. Ieder jaar opnieuw zoek ik nieuwe organisaties uit om hen ook een setje computers aan te bieden. Deze voor jullie Stichting komen dus van het Sophianum in Gulpen. De schermen zijn gedoneerd door Stella Maris in Meerssen.’

Klein geluk in arm gezin

Om een idee te geven waar de Limburgse computers zoal naartoe gaan: één ervan is door onze lokale partnerorganisatie aan een sociaal zwak gezin gegeven. Dat bestaat uit een alleenstaande moeder met twee minderjarige kinderen en een zieke, bedlegerige vrouw van 75 jaar. Deze oma heeft ons een brief geschreven met de vraag of wij haar kleinkinderen, die goede leerlingen zijn, aan een computer wilden helpen. Zoals jullie weten, hebben wij een zwak voor oma’s. Daarom hebben we dit heel graag gedaan. We hebben deze mensen héél gelukkig gemaakt. Oma was vooral blij dat ze, ziek als ze zelf is, haar kleinkinderen toch aan een betere toekomst kan helpen. Mooi!

Foto’s van deze actie staan op de volgende link: Bekijk foto’s

Tevens willen we onze sponsor en transporteur M-star Freight in Rotterdam voor hun hulp hartelijk bedanken. www.mstarfreight.com

Redacteur: Kees van Dun

Bijles voor weesjongen

Zoals jullie weten, ondersteunen we in de stad Gori een zwaargewonde jongen die door de oorlog met Rusland wees is geworden. Hij woont nu alleen met zijn oude, zieke grootmoeder. Twee van onze vrienden, die al heel veel voor onze Stichting deden, zorgen ervoor dat deze jongeman maandelijks een geldbedrag krijgt. Dat is hard nodig, want hij heeft naast fysieke problemen ook psychische aandoeningen. Zijn moeder is voor zijn ogen door een bom gedood en hij is zelf ernstig gewond geraakt. Zoiets vergeet je niet snel. Dankzij onze hulp kan hij op school bijles krijgen, zodat zijn toekomst toch zo kansvol mogelijk is. Hij is een bescheiden, hardwerkende jongen die goed voor zijn lieve oma zorgt en ervan droomt dat zij nog lang en gezond mag leven. Onze hulp en aandacht zijn heel erg belangrijk voor deze twee mensen. Zij zijn alleen op deze wereld achtergebleven. Nogmaals bedankt voor deze hulp!

Soms gaat het minder goed…

Een van onze oma’s (zij woont helaas nog steeds in een krotwoning) kreeg in de afgelopen periode flinke gezondheidsproblemen. Haar dochter, zelf al vijftien jaar arbeidsongeschikt, heeft alle inkomsten moeten besteden aan haar moeders medicijnen en de noodzakelijke zorg. Reden waarom zij nu zonder stroom, gas en water zitten. Onze Stichting heeft uit het Noodfonds extra geld vrijgemaakt, zodat deze twee vrouwen hun belangrijkste schulden kunnen afbetalen. Soms gaat het nog minder goed dan je zou durven hopen, maar de Stichting blijft onze lieve oma’s zo veel mogelijk bijstaan.

Sponsor in beeld: Flynth

Flynth adviseurs en accountants, met het hoofdkantoor in Hoofddorp, telt 20 vestigingen in Nederland. ‘Onze organisatie steunt de Stichting Vrienden van Georgië sinds 2004’, vertelt Bert Grijze (registeraccountant en vestigingsmanager) van het bedrijf. ‘Door onze regelmatige contacten met de Rabobank (ook een sponsor, red.) zijn wij in overleg getreden met de personen achter de Stichting. Op basis hiervan hebben wij van harte besloten om de SVVG op onze manier te steunen.’ Het dienstenpakket van Flynth omvat accountancy, administratieve dienstverlening, belastingadvies, bedrijfsadvies en juridisch advies. Maar ook advisering over subsidies, lonen, sociale verzekeringen, arbeidszaken, personeelszaken en zelfs mediation. De onderneming is gespecialiseerd in de groene sector en het midden- en kleinbedrijf. Voor Flynth is de belangrijkste redenen om de SVVG te ondersteunen de doelstelling, die het bedrijf erg aanspreekt. Grijze: ‘De Stichting en het bestuur hebben behoefte aan een correcte financiële verantwoording en advisering, zodat dit voor ons de meest geschikte manier is om de Stichting te steunen. Wij willen de bestuursleden en vrijwilligers op deze manier graag tonen dat ook wij achter hen staan.’ Het bedrijf begon in 1924 als éénmans boekhoudbureautje voor 12 agrariërs. Nu zijn er meer dan 15.000 klanten en werken er 900 mensen. De omzet in 2010 was circa 70 miljoen euro. Motto van Flynth is ‘Niemand is te groot voor ons en vooral ook, niemand is te klein’. De concrete helpende hand die sponsor Flynth de SVVG toesteekt is tweeledig. Grijze: ‘Onze steun bestaat eruit dat wij jaarlijks in opdracht van het bestuur de financiële verantwoording van de Stichting opstellen. Daarnaast adviseren wij het bestuur bij fiscale en financiële vraagstukken. Uiteraard zonder daar iets voor in rekening te brengen.’

Meer informatie op flynth.nl.

Trainingen voor werkloze vrouwen succesvol

Zoals jullie weten, ontwikkelde onze Stichting een hele succesvolle training voor werkloze vrouwen. Die loopt ondertussen al jaren. We gaven eerst met de Nederlandse hulporganisatie Cordaid in verschillende Georgische regio’s trainingen aan een paar honderd vrouwen. Helaas was het werk van Cordaid in Georgië op een gegeven moment afgelopen.

Wij waren bang dat ons project stil zou vallen, maar een van de grootste hulporganisaties ter wereld, USAID, benaderde ons en vroeg of wij met Womens Fund in Georgia nog een paar jaar met het project wilden doorgaan. We hebben enthousiast ‘ja’ gezegd. Vooral omdat USAID aanbood niet alleen de trainingen te ondersteunen, maar ook de door ons goedgekeurde projecten een startkapitaal wil geven zodat de vrouwen makkelijker met hun zaak kunnen beginnen.

Het betreft dan overigens ongeveer driekwart van alle getrainde vrouwen, We zijn met dit aanbod natuurlijk buitengewoon gelukkig en inmiddels hebben we ook al het eerste jaar van dit driejarige project zeer succesvol afgerond. De trainingen zijn bedoeld voor vrouwen die in en bij de conflictregio wonen en voor vrouwen uit de minder ontwikkelde bergregio’s. Hieronder de verhalen van vier van deze topvrouwen die we graag met jullie delen.

De glimlach van Anastasia

Anastasia Demurashvili woont in het dorpje Tirdznisi dat grenst aan de conflictregio Zuid-Ossetië, waar in 2008 een vreselijke oorlog werd gevoerd met de Russen. Haar huis is verwoest en ze probeert nu met haar familie een nieuw leven op te bouwen. Zij hadden het ook voor de oorlog erg moeilijk. Anastasias man, dochters en schoonzoon konden op geen enkel inkomen terugvallen en na de oorlog is haar man heel erg ziek geworden. In deze uitzichtloze situatie troffen we haar aan toen ze aan onze training begon. Ze was heel erg verlegen en onzeker. Ze geloofde niet in de toekomst.

Na de training schreef ze een goed businessplan en kreeg ze in juni 2010 een startkapitaal. Na zes maanden troffen we haar aan met een enorme glimlach op haar gezicht. Ze stond voor haar bedrijf dat bestaat uit een groothandel en winkeltje in de stad Gori. Het gaat zo goed, dat ze al drie andere vrouwen als werknemers aannam. Driekwart jaar terug had ze nog absoluut geen inkomen, nu verdient ze tussen 15 en 20 euro per dag. Echt een succesvol project. Eerlijk gezegd zijn we ontzettend trots op wat mede door onze hulp zo geslaagd is. Anastasia: ‘Ik was heel erg ongelukkig en hopeloos, nu loop ik elke dag met een grote glimlach op mijn gezicht, zoals George ons heeft geleerd.’

Inmiddels heeft zij zich aangemeld om andere startende onderneemster die door ons getraind zijn, te begeleiden en te helpen eigen bedrijven op te zetten en te ontwikkelen. Heerlijk!

Lali helpt zichzelf en daardoor anderen

Lali Purichamiashvili woont ook lang de grens met de conflictregio. Haar bestaan zonder inkomen en onder erbarmelijke woonomstandigheden gaven haar de laatste push om voor haar eigen leven en kinderen te gaan zorgen. Zij was een van de 25 geselecteerde vrouwen -uit de 108- die graag aan het trainingsproject wilden meedoen. Lali opende met onze hulp een klein naaiatelier. Haar service en producten worden niet alleen in haar dorp maar ook in omringende dorpen en zelfs in de stad Gori goed ontvangen. Haar zaak loopt heel goed en ze is financieel onafhankelijk geworden. Niet iedereen kan haar overigens met geld betalen, daarom bood bijvoorbeeld een buurvrouw een kalfje aan in ruil voor haar producten. Lali begint nu ook andere mensen te helpen. Met haar hulp kocht haar schoonzus twee jonge koeien, waardoor ook deze vrouw voor haar gezin een inkomen kan genereren. Op haar beurt zal ook zij in de toekomst meer familieleden kunnen helpen.

Nino vond het in de paddenstoelen

Nino Mazmishvili produceert biologische, hoogwaardige paddenstoelen. Zij gebruikt een oude Georgische methode die ervoor zorgt dat de paddenstoelen erg lekker en van hoge kwaliteit zijn. Nino stopt in een zak met hooi, die op een bepaalde manier bewerkt is, de sporen van paddenstoelen en die groeien werkelijk als kool. Ze heeft al zo veel afnemers, dat ze de hulp van andere vrouwen heeft ingeroepen. Die gaan we binnenkort trainen, zodat ook zij op deze manier paddenstoelen kunnen produceren. Het patent is natuurlijk van Nino… Haar dochters kunnen nu verder gaan studeren, studiegeld is geen probleem meer. We vinden dit een van de leukste bedrijfjes die met onze hulp zijn gestart.

Bij Marina komt het dorp op de koffie

Marina Samadashvili is een vrouw die er niet onder te krijgen is. Ze is heel erg actief en had voor de oorlog onder andere een eigen winkel. Die is helemaal geplunderd en zelfs verbrand. Maar Marina gaat gewoon door. We vinden dit bijzonder, zeker gezien het feit dat ze gehandicapt is en zich buiten een straal van 20 meter alleen maar met een rolstoel kan verplaatsen. Haar nieuwe winkeltje loopt goed, niet alleen omdat ze daar goede producten heeft, maar ook omdat ze extra diensten aanbiedt. Zoals versgemalen koffie en leuke babbeltjes met de mededorpsbewoners. Daar zijn de mensen heel erg gecharmeerd van.

Medische apparatuur zeer welkom

Onze Vriendenkring groeit verder en als gevolg daarvan schonken een paar grote Nederlandse ziekenhuizen ons afgeschreven maar nog goed bruikbare apparatuur.

Van het Medisch Centrum Alkmaar mochten we twee dialysemachines en een plasmafereze-apparaat in ontvangst nemen. Het Deventer Ziekenhuis heeft ons ook nog eens twee dialysemachines geschonken. Daarnaast hadden zij een grote verrassing in petto: drie apparaten voor kunstmatige beademing en -het belangrijkste- echoscopieapparatuur voor onze kliniek in Georgië. Alle apparaten kunnen worden gebruikt voor de behandeling van zieken en medische onderzoeken. We bedanken Martin Korteweg en Gertie Rijnders van beide ziekenhuizen hartelijk voor hun betrokkenheid en hulp. We hopen natuurlijk op verdere samenwerking in de toekomst.

We zijn in dit verband nog op zoek naar een tweedehands cardioapparaat (voor het maken van hartfilmpjes). Kennen jullie misschien iemand in je omgeving die in een ziekenhuis of bij een kliniek werkt? Vraag hem of haar dan a.u.b. of hulp mogelijk is. Bijvoorbeeld door bij hun instelling na te vragen of er wellicht afgeschreven apparatuur voor ons beschikbaar is. Alvast bedankt!

USAID stapt in vrouwenproject

Zoals jullie weten, heeft Cordaid het werk in Georgië beëindigd. Dit jaar kregen we daarom de laatste financiering voor ons vrouwenproject. Cordaid heeft ons in de laatste jaren met veel enthousiasme en betrokkenheid ondersteund. We begrijpen goed dat deze organisatie nu andere landen tot haar prioriteit heeft gemaakt. We spreken onze hartelijk dank uit richting Cordaid en wensen deze goede instelling veel succes bij het voortzetten van dit belangrijke werk in andere ontwikkelingslanden. Onze speciale dank gaat uit naar mevrouw Ranchor die met veel liefde Georgische mensen hielp en het land nog steeds een warm hart toedraagt.

Vaarwel Cordaid dus, maar ons vrouwenproject is daarmee niet beëindigd. Eén van de grootste ontwikkelingsorganisatie ter wereld, USAID, was zo onder de indruk van ons project dat ze ons gevraagd hebben om nog 3 jaar een paar honderd vrouwen in de conflictregio te trainen. Tevens heeft deze organisatie financiële middelen die als startkapitaal vrijgemaakt kunnen worden zodat de vrouwen hun eigen bedrijfje kunnen beginnen.

We zijn heel erg blij met deze ontwikkeling en gaan samen met een Georgische organisatie (een Vrouwenfonds) het project de komende 3 jaar uitvoeren. We hebben nu 54 vrouwen getraind en de meesten van hen hebben ook een financiering gekregen. Kortom, we gaan gewoon dóór.

Onze oma’s doen het goed…

We zijn langs een aantal oma’s van ons Adopt A Granny-project gegaan en hebben hen gevraagd hoe het met ze gaat. De antwoorden waren totaal anders dan een paar jaar geleden. Onze oma’s doen het goed… Ze zijn blij met onze hulp en die geeft hen vooral het gevoel dat ze er niet meer alléén voor staan. Met onze ondersteuning kunnen ze meer doen en meer dingen ondernemen.

Onze blinde oma bijvoorbeeld, gaat elke week naar een zwavelbad dat goed voor haar gezondheid is. Maar ze geniet daar vooral van alle aandacht van de mensen die er werken. Iedereen helpt haar en hierdoor is elke vrijdag voor haar een hele speciale dag waar ze de hele week naar uitkijkt. Een andere oma van ons heeft het dankzij haar medicijnen veel gemakkelijker en zij heeft ook minder last van hoge bloeddruk. Hierdoor is zij beter in staat om verschillende dingen te doen.

In zijn algemeenheid eten onze oma’s beter en krijgen zij nu de medicijnen die ze nodig hebben. En dat alles dankzij onze relatief kleine bijdragen. We zijn oprecht verbaasd dat onze hulp en de aandacht van onze vrijwilligers zo véél kan bereiken… Bedankt alle mensen die hieraan bijdragen. Bedankt ook onze vrijwilligers ter plekke. We gaan hier vrolijk mee door.

En na alle oma’s hebben we er nu ook een opa bij. Hij zit in een persoonlijke situatie waar we niet aan voorbij kunnen gaan. Deze meneer is na het overlijden van zijn enige zoon helemaal alleen komen te staan. Hij is 74 jaar en oud-vliegtuigtechnicus. Nu heeft hij wel een klein staatspensioentje, maar daar kan hij nauwelijks van leven. Als jullie iemand weten die hem kan helpen, zou dat fantastisch nieuws voor hem zijn. We rekenen op jullie betrokkenheid…

Oma’s voor oma’s

Mevrouw Eijgenraam (94) heeft voor het derde achtereenvolgende jaar geld voor haar verjaardag gevraagd. Dat ging ook deze keer weer helemaal naar een oma in Georgië: Nino Berozashvili. Zoals je hieronder kunt lezen geeft onze Nederlandse oma zelf aan hoe het geld besteed moet worden. We hebben haar zoon dit keer gevraagd een foto van zijn moeder mee te sturen. Deze met hele familie beelden we hierbij af, net als de brief van mevrouw Eijgenraam’s zoon.

Geachte heer Krooswijk,
Hierbij zend ik u twee foto’s en een briefje van mijn moeder aan oma Nino. Binnenkort zal een bedrag van € 500,– worden overgemaakt op het nummer van uw stichting. Mijn moeder vindt het plezierig als van dat bedrag € 350,– wordt besteed aan warme maaltijden voor oma Nino en € 150,– voor bad, wasserette, verwarming, enz.

We gaan er – net als vorige keren – van uit, dat genoemde uitgaven zorgvuldig worden begeleid door medewerkers van uw Stichting. Uiteraard wordt het zeer op prijs gesteld als wij na enige tijd nog eens worden geïnformeerd over het wel en wee van betrokkene.

Gouden echtpaar geeft weesjongens hoop

‘Zaterdag 24 oktober 2009 waren mijn ouders 50 jaar getrouwd. Reden voor een feestje! Wij hebben het gevierd in een restaurant. Omdat mijn ouders ervan overtuigd zijn dat zij alles hebben wat zij zich kunnen wensen (lees: een goede gezondheid, elkaar en 2 kleinkinderen) hebben zij direct aan onze Stichting gedacht. Op de gouden bruiloft heb ik de aanwezigen verteld dat wij het geld gaan besteden aan de twee jongens die hun ouders verloren tijdens de bombardementen. De zaal was erg onder de indruk (lees: stil) toen ik mijn verhaal deed. In totaal kan ik € 1.000 overmaken op de rekening van SVVG. Met dat bedrag kunnen we de jongens in ieder geval de winter doorhelpen. Ondertussen is de bijzondere vriend van de Stichting, Jos Ruis, druk bezig om structurele hulp voor deze twee jongens te vinden. Ik hoop dat dit snel gaat lukken… Bedankt iedereen voor alles!

Ben Krooswijk

Thuiszorg voor Lana?

Ik vertel je dit keer over een voorval dat enorme indruk op mij heeft gemaakt. Zoals jullie weten, is mijn moeder verantwoordelijk voor het Oma-project in Georgië. Zij gaat elke keer zelf het geld naar onze oma’s brengen. Ik wist natuurlijk dat zij veel voor onze Stichting deed, maar ik wist niet precies wat het inhield. Op een keer vroeg mijn moeder me om haar te helpen en een van onze oma’s, die vlak bij mij woont, geld te overhandigen. Ik heb meteen ja gezegd, maar ik wist niet hoe zwaar en emotioneel dit zou kunnen zijn.
Ik ging naar oma Lana die blind is. Dat was ook de enige informatie die ik had toen ik aanbelde. Zodra Lana hoorde dat ik een zoon van Naili was, werd ze erg blij en ik mocht meteen binnen. Ze begon direct met mij te praten, alsof we elkaar al lang kenden. Het gesprek ging er vooral over dat onze hulp de enige hulp voor haar was en dat zij zonder onze ondersteuning in flinke moeilijkheid terecht zou komen. Ik voelde dat ze behoefte had aan een gesprek en ik heb daarom uitgebreid de tijd genomen en belangstelling voor haar verhalen getoond. En toen hoorde ik het volgende verhaal.

Ooit was ze een mooie vrouw, met prachtige, grote, zwarte ogen. Ze studeerde op de Universiteit voor Cinema en Theater en heeft die met goede resultaten afgesloten. Daarna ging ze trouwen en werd zwanger. Tijdens de zwangerschap ging het mis met haar huwelijk en zij en haar man gingen uit elkaar. Snel daarna kreeg ze een zoontje en was ze gelukkig omdat ze met haar moeder en zoon samen kon leven. Veder hadden zij niemand. Dit geluk heeft echter niet lang geduurd. Lana kreeg een vreselijke autoongeluk, waardoor zij helemaal blind werd. Haar ogen werden voor altijd beschadigd door het glas van de autoruit.
Haar zoon groeide op tot een bijzondere jongeman, die voor zijn moeder en grootmoeder zorgde en alles deed om ze gelukkig te maken. Maar ook dit duurde niet lang. Op 27-jarige leeftijd is hij aan een voedselvergiftiging overleden. De wereld van de twee vrouwen stortte helemaal in elkaar. Alsof dit nog niet genoeg was, stierf binnen een paar maanden de moeder van Lana, en dus de grootmoeder van de jongen, door een gebroken hart. Lana is helemaal alleen achtergebleven.
Dit levensverhaal heeft een enorme indruk op mij gemaakt. En nog steeds loop ik rond met de vraag wat we méér voor deze oude dame kunnen doen. Alleen af en toe een gesprek, een beetje huishoudelijke hulp en boodschappen doen is al veel voor haar. Ik heb een humanitaire organisatie gesproken die een project heeft om thuiszorg aan hulpbehoevenden te bieden. Maar helaas loopt dit project maar tot april volgend jaar en moeten we daarna weer iets anders verzinnen.

Beste vrienden, als jullie deze oma specifieke hulp kunnen bieden of iemand kunnen vinden die haar extra financiële hulp kan geven, zijn we op de juiste weg. Een (gebruikt) blindenstokje is bijvoorbeeld ook al wat. Ik reken op jullie als het kan.

George Chuzischvili

Blackberries voor vrouwenproject

Voor het Vrouwenproject kregen we van de communicatieafdeling van Rabobank Nederland in Utrecht ongeveer veertig tweedehands gsm’s en zelfs Blackberries, vaak met alle toebehoren erbij. Met deze telefoons kunnen de vrouwen hun pas begonnen bedrijfjes verder uitbouwen en hun netwerk onderhouden.
De Rabobank noemt zich sinds kort de bank met ideeën en wat ons betreft is dit wel een heel bijzonder en goed idee. Bedankt!

Bedankt

Het bestuur van SVVG wil in deze nieuwsbrief nogmaals haar uitzonderlijke dank uitspreken naar alle Vrienden van de Stichting en sponsoren die het mogelijk maken dat er zoveel mooie projecten in Georgië kunnen worden ondernomen. Dank ook speciaal namens kansarme kinderen en de vele oma’s die door het project Adopt a Granny een enigszins menswaardig bestaan leiden.

Tevens willen wij graag van de gelegenheid gebruik maken de heren Bert Grijze en Alfred Busink van Flynth adviseurs en accountants te danken voor de ondersteuning die zij al jaren belangeloos verlenen bij het opstellen van de jaarrekeningen van SVVG. Het bestuur wil ook mevrouw Grossouw bedanken voor haar inzet als vrijwilliger op het gebied van de administratieve ondersteuning aan de stichting.

Geef Dito en Giviko weer toekomst!

Na de oorlog zijn veel mensen in de conflictregio en vooral in het stadje Gori gewond geraakt of in het ergste geval gestorven. Honderden levens zijn verwoest en heel wat mensen –jong en oud- bleven zonder hun naasten achter. Twee verhalen -uit de vele- van twee jongens die zonder hun ouders en in meerdere opzichten gewond verder moeten.

Dito (7)
Dito was een jaar geleden een hele pientere, vrolijke jongen die met zijn vader en moeder in Gori leefde. Hij was een leuk jochie en zijn ouders verwenden hem maar wat graag. 2008 moest voor hen een prachtig jaar worden omdat Dito’s moeder zwanger was. Binnen een paar maanden zou hij een zusje of een broertje krijgen. Maar het lot besliste anders…

Toen de bombardementen begonnen, viel er een projectiel op het appartementencomplex van de familie en brak er een hevige brand uit. De ijzeren voordeur zat klem en de vader van Dito bracht eerst hem via een gasleidingpijp naar beneden om daarna zijn vrouw te helpen. Toen zij naar beneden gingen viel er weer een bom die Dito’s vader op slag doodde. De jongen raakte gewond en zijn moeder kwam in de brand om. Dito werd naar het ziekenhuis gebracht. Zijn fysieke wonden waren snel genezen, maar de jongen is mentaal waarschijnlijk voor altijd veranderd. Hij is minder vrolijk en bang voor alles wat lawaai maakt. Nog steeds hoopt hij dat zijn ouders terugkomen. Op dit moment zorgen zijn grootouders voor hem, de enige familieleden die hij nog heeft.

Giviko (13)
Giviko woonde met zijn moeder en oma (70) in het naast Dito’s familie gelegen appartementencomplex. Zodra de bombardementen begonnen, renden zijn moeder en hij naar buiten. Oma probeerde de deur nog op slot te doen om daarna ook naar buiten te gaan, weg van de onheilsplek. Dat moment van aarzeling redde haar leven… Giviko en zijn moeder renden via een binnenplaats naar de straat en toen viel de bom. Het projectiel doodde de vader van Dito (de andere jongen). Toen Giviko’s moeder het gesuis van het moordwapen hoorde, liet zij haar zoon op de grond vallen en ging over hem heen liggen. Zij werd in haar hoofd getroffen en was op slag dood. Giviko raakte ernstig gewond aan zijn been. Twee soldaten brachten hem naar het ziekenhuis waar de artsen het been wilde amputeren. Gelukkig was zijn oma daar op tegen en nam een arts uit de Tbilisi het initiatief om hem direct naar het ziekenhuis in de hoofdstad te brengen. Daar werd Giviko geopereerd: de ingreep duurde méér dan zeven uur. Zijn been werd gered, maar hij kon het niet meer bewegen en dus niet meer lopen. Een Georgiër die in het ziekenhuis van München werkt heeft hem vervolgens samen met zijn collega’s voor behandeling naar Duitsland laten komen. Daar werd Giviko opnieuw geopereerd en hij kan zijn been nu weer goed gebruiken. Inmiddels is hij alleen met zijn oma en probeert hij weer iets van zijn leven te maken. Maar hij is ontzettend bang om straks helemaal alleen te komen staan, omdat zijn oma oud en ziek is. Ze heeft veel last van hoge bloeddruk. Soms slaapt Giviko s’nachts niet, omdat hij bang is dat er iets met zijn grootmoeder gebeurt. Hij luistert dan stilletjes hoe zij adem haalt en of alles wel goed met haar is. De twee zijn ontzettend close geworden en slapen in één kamer naast elkaar.

Help!

Op dit moment hebben we echter nog maar geld tot en met augustus… Terwijl deze twee zo dringend blijvende steun nodig hebben…

Stichting Vrienden van Georgië: bankrekeningnummer 3942.94.920, A’dam.

Bedankt voor de computers

Opnieuw hebben wij met succes een computer project ten behoeve van schoolkinderen aangepakt. Dit keer hebben we een aantal maanden geleden van Rabobank Zaanstreek een 25 tal computers gekregen. Deze computers zijn inmiddels al weer per container aangekomen in de haven van Poti in Georgië. Samen met onze Georgische vriend Koba Khabazi, een parlementslid van Georgië, hebben we deze computers naar de Qobuleti regio gebracht. Hier zijn deze computers ter beschikking gesteld aan de beste leerlingen van deze regioscholen die uit een sociaal zwakker milieu komen.

Hieronder hebben wij de tekst van de brief, die speciaal in het Nederlands is geschreven, opgenomen. Hiermee wilden onze Georgische vrienden vooral Rabobank Zaanstad hartelijk danken maar natuurlijk ook de Vrienden van SVVG in Nederland.

Laboratorium

Onze stichting gaat verder en doet alles wat belangrijk is voor de gewone mensen in Georgië.

Georgië heeft als land te kampen met grote sociale en economische uitdagingen. Op dit terrein is er veel steun in allerlei projecten en initiatieven van de Georgische regering en de internationale gemeenschap. Georgië is echter ook een land, komende vanuit het Sovjet tijdperk, dat op cultureel en maatschappelijk gebied grote ontwikkelingen doormaakt. Doordat deze ontwikkelingen nog achter lopen bij de ons zo bekende Westerse wereld en trends heeft dit ook nog sterk zijn weerslag op andere gebieden. Zo zie je dat sectoren als geestelijke gezondheidszorg en oncologie onderbelicht zijn en te lijden hebben onder een taboe. Zo worden bijvoorbeeld oncologische ziekenhuizen en opvangcentra voor geestelijk gehandicapten vaak gebouwd ‘letterlijk’ ver van alles en iedereen. Men ervaart het hebben van kanker als het einde van het leven en zoals ook tientallen jaren terug in de Westerse omgeving is er weinig openheid over zaken.

Een schrijnende tegenstelling met hoe het gaat in Georgië.

In Georgië waren in de Sovjet tijd vele wereldberoemde oncologische professionals actief in deze sector die tijdens het bestaan van de Sovjet Unie goed ontwikkeld was. Vandaag zijn er vele (jonge) professionals die zich verder willen specialiseren op dit terrein en bepaalde vooruitgang hebben geboekt, maar door het gebrek aan (financiële) middelen wordt er heel veel niet uitgevoerd. Er gaan nog steeds veel te veel mensen dood omdat er geen of niet genoeg mogelijkheden zijn om tijdig een juiste diagnose te stellen en daarmee de juiste behandelingen te kunnen krijgen. Op dit moment probeert een aantal jonge professionals, met een professor onder hen, een laboratorium op te richten om de testen die nodig zijn voor een goede diagnose in een vroeg stadium te kunnen uitvoeren en daarmee een gerichtere behandeling te kunnen toepassen. Hierbij gaat het vooral om testen van de chemosensativity die doktoren helpt om de patiënten een gerichtere behandeling te kunnen geven waarmee hun kans op genezing flink wordt vergroot. Deze testen zijn op dit moment alleen mogelijk in het buitenland en uiterst kostbaar. Hier kan nu alleen een kleine groep zeer welgestelde burgers gebruik van maken en de rest van de bevolking heeft geen mogelijkheid hiertoe.

Daarom zijn we op zoek gegaan naar fondsen om dit laboratorium op te richten. Het grootste deel van het budget voor de aanschaf van apparatuur is al gevonden. Dit is mogelijk geworden door de steun van UNESCO in Parijs. Het restbedrag van 20.000 euro heeft onze stichting voor dit project van onze betrouwbare en bijzondere partner Cordaid ontvangen. Dit geld hebben we nodig voor het opknappen van een ruimte en aanschaf van materiaal en kantoorinventaris. Er is een ruimte beschikbaar en er zijn professionals (artsen) geïnteresseerd om hieraan hun bijdrage te leveren en actief te participeren. Deze professionals hebben veelal gestudeerd aan Westerse universiteiten.

Alles is rond en we zullen het laboratorium binnenkort opstarten.

Vrouwenproject weer succesvol

Het vrouwenproject waarbij de SVVG werkloze en gevluchte vrouwen alsmede alleenstaande moeders en vrouwen uit etnische minderheden traint en een jaar lang begeleidt bij het opzetten van een eigen bedrijf, is alweer een groot succes. Dit door Cordaid gesteunde project ging een aantal maanden geleden van start. overgrote meerderheid van de aldus opgeleide vrouwen schreef een ondernemersplan en daarvan begint bijna 50% binnenkort een onderneming. Een hele hoge score voor dit soort projecten. Voorlopig dit is de laatste training maar we gaan op zoek naar nieuwe sponsors. We hopen dat dit binnenkort zal lukken.

In deze nieuwsbrief maken we kennis met de zieke Tinatin uit Ambrolauri die wordt opgezocht door Vriendin Engelien Verbeek. Verder het verhaal van superhandige vaders uit Zwijndrecht die ervoor zorgden dat er in één giga-container heel, héél veel schoolmeubilair richting Georgië gaat.

En tot slot praten we je bij over het ondernemersproject voor vrouwen dat er o.a. voor zorgt dat er binnenkort een benzinestation (!) en beautysalon van start gaan. In de volgende nieuwsbrief vertellen we iets over onze oma’s.

‘We zijn vrienden voor het leven’

Engelien Verbeek bezocht Tinatin Turdziladze, een meisje met lymfekanker, dat door haar en de Vrienden geholpen is met een operatie en vervolgbehandelingen. Ze zagen elkaar voor het eerst en Engelien beschrijft hierna haar ontmoeting met Tinantin.

‘Eindelijk, na drie jaar, vlieg ik met mijn vriendin Marjan na Georgië. We worden op het vliegveld in Tbilisi door George opgehaald. De begroeting is allerhartelijkst, want ook wij hadden elkaar nog nooit gezien. George brengt ons naar het hotel in Tbilisi. Hier geniet ik drie dagen van al het mooie dat de stad biedt. Mariam, de nicht van Tinatin, helpt ons met de busreis naar Ambrolauri waar het meisje woont.

Een tocht die ik nooit zal vergeten, hij duurde maar liefst negen uur en de weg was niet best. Met de andere reizigers deelden we brood –katjapuri- en zongen we samen liedjes. Georgiërs zijn zeer vriendelijk, gastvrij en behulpzaam. Eindelijk zag ik Tinatins vader en hij kreeg natuurlijk een hartelijke begroeting. Tinatin sloot ik vol liefde in mijn armen en ook haar zusje kreeg een dikke knuffel. Toen hun moeder aan de beurt was, huilden we samen. Er stond ons een feestmaal te wachten met heerlijke wijn en ginkaly, dat is deeg met vlees erin. De vader en zijn dochters zongen voor ons en speelden gitaar. Om tien uur doken we in ons bed en we sliepen als roosjes.

De dagen daarna werd de school van de meiden bezocht, hebben we het museum in hun dorp gezien en vele kaarsjes opgestoken in diverse kerkjes. Tinatin genoot zichtbaar van ons bezoek, het gaf haar duidelijk energie. Ze begon te vertellen over haar behandelingen in Kharkov die ze zo zwaar vond. Maar ook dat ze van de natuur houdt, goed kan tekenen en graag een studie toerisme wil gaan doen. Maar eerst gezond worden, dat staat boven aan. Ze is snel vermoeid en rust s’middags soms. Tinatin volgt ook niet elke dag haar lessen op school. Verder eet ze prima en is ze levenslustig. Terwijl ik dit schrijf, krijg ik trouwens nét een sms-je van haar dat ze is geslaagd voor haar examen, super!

Wat ben ik dankbaar dat ik Tinatin heb mogen zien. We zijn vrienden voor het leven, het voelt echt als familie. Er werd heel wat afgeknuffeld. Ik weet dat Tinatin dit en volgend jaar nog behandeld moet worden. Het is mijn streven om dit te blijven bekostigen. Na vier dagen moesten we afscheid nemen, maar we zullen elkaar weerzien dat is al afgesproken. Wij houden gewoon van elkaar. Na een laatste zwaai en kus rijden we weg met de bus, terug na Tbilisi. Daar blijven we nog een nacht bij nicht Mariam en haar familie, ook met hen hebben we een fijne band opgebouwd. We wisselen e-mailadressen uit en beloven foto’s op te sturen. Deze reis heeft mij diep geraakt en het duurt wel een maand voor ik thuis mijn draad weer heb opgepakt. Mikwarchar*, Georgië en de familie Turdziladze!’

Engelien Verbeek

*(Mikwarchar betekent ‘Ik hou van’)

Ruim 400 schoolmeubelen zijn onderweg

Op een woensdagavond arriveerde er onlangs een enorme container -de grootste die er is- bij basisschool De Kim in Zwijndrecht. Van directrice Conny Valk hadden de Vrienden de tip gekregen dat de school alle tafeltjes, stoeltjes, bureaus en kasten ging vervangen. Deze kans lieten we uiteraard niet aan ons voorbij gaan.

Met de hulp van maar liefst zestien sterke vaders van leerlingen en de conciërge gingen we enthousiast aan de slag. Maar goed dat alle vaders er waren en dat we zo’n grote container hadden. Want hij zat, na 2.5 uur laden, tot de nok en de rand toe vol.

In totaal hebben we er maar liefst 404 stuks meubilair ingeladen. Gelukkig had één van de vaders ervaring met het efficiënt laden van een container. Hij bleek in staat om op slechts 2 m² ruim 100 stoelen in elkaar te stapelen. De conciërge was weer erg bedreven in het in elkaar passen van de tafeltjes. Uiteindelijk lukte het met z’n allen om alles in de container te krijgen. Een geweldige prestatie, want lange tijd zag het er naar uit dat we niet genoeg zouden hebben aan één container.

Alle vaders hartelijk bedankt voor de geweldige prestatie die zij hebben geleverd! Daarnaast ook hartelijk dank aan iedereen bij De Kim. Daar mag het meubilair dan wel ‘afgeschreven’ zijn, in Georgië kunnen de kinderen er nog jarenlang van genieten.

Ben Krooswijk.

Financiering voor 10 onderneemsters rond

Het blijft goed gaan met het Vriendenproject voor (werkloze) vrouwen. En hoe… Het gaat alsmaar door en breidt zich nog steeds uit. Het Garantiefonds – Queen Tamar Foundation is al een feit en de vrouwen kunnen daar voor hun financiering gebruik van maken.

De trainingen zijn erg succesvol verlopen en met onze partners (zoals het Women’s Fund in Georgië) konden we vrouwen helpen interessante ideeën te ontwikkelen en goede businessplannen te schrijven. De samenwerking met de instelling voor microfinanciering loopt ook erg effectief en de betrokken mensen zijn onder de indruk van de kwaliteit van de plannen die onze vrouwen indienen. De vrouwen hebben dan ook heel hard gewerkt en de resultaten waren indrukwekkend. Zij waren zó gemotiveerd, dat sommigen -omdat de weg was weggespoeld- uit de bergen te paard naar het regiocentrum kwamen voor de trainingen.

Het belangrijkste is dat er nu al tien (!) plannen zijn gefinancierd en er nog meer gefinancierd gaan worden. Om een beeld te geven van de bedrijven die de vrouwen oprichten: een via reclame gratis krant –de eerste in de regio, guesthouses, benzinestation, honingbusiness, vleesproductie, computer- en Engelstalige cursussen, beautysalon, banketbakkerij, et cetera. De Vrienden zijn hard bezig om hen te begeleiden en we hopen dat ze binnen een jaar een goed lopend bedrijf hebben. We helpen hen maar wat graag een handje mee…

Nogmaals bedanken we alle organisaties die hier een belangrijke rol bij spelen: Cordaid, Eurasia Foundation, Rotaryclubs in Noord-Holland, de microfinancieringsinstelling Lazika Capital, Women’s Fund in Georgië en natuurlijk onze Vriendin Petra Taams. Heel erg bedankt voor jullie enorme steun!

George Chuzischvili

Vrouwenproject uitgebreid met Garantiefonds

Het SVVG-project dat vrouwen helpt via training en begeleiding een eigen onderneming te starten, breidt zich verder uit. Inmiddels gingen we ook een samenwerking aan met het Women’s Fund in Georgië en onze eigen Vriendin Petra Taams. Samen hebben we verder een kersverse sponsor in Georgië zelf gevonden, zodat we nog méér vrouwen kunnen helpen. We traden in contact met de Eurasia Foundation. Deze organisatie voelde zich erg aangesproken door ons project en heeft besloten ons te ondersteunen. En dat is nog niet alles… Want we blijven werken aan de doorontwikkeling van dit project. Zo hebben we ook een Garantiefond voor de vrouwen opgericht. Dat kon dankzij de hulp van een aantal Rotaryclubs in de Kop van Noord-Holland en de ons ondertussen goed bekende organisatie Cordaid. Het idee voor het oprichten van zo’n fonds ontstond nadat uit onderzoek bleek dat veel MFI’s (instellingen die microkredieten verlenen) er niet veel voor voelen om starters te financieren. Uit interviews met vijf MFI’s kwam echter naar voren dat als er een garantie wordt gesteld, zij wél bereid zijn aan ons project mee te werken. Vandaar -praktisch al de SVVG is- de oprichting van dit fonds.

Ins and outs van het project

Het projectteam denkt trouwens dat het voor alle Vrienden interessant kan zijn om de aanpak van dit specifieke project nader te bekijken. Dan weten jullie beter hoe we dit organiseren.
Het begint met de identificatie van vrouwen in de zogeheten rurale gebieden. Dat zijn agrarische, landelijke regio’s. Daarbij speelt de achterstandspositie van deze vrouwen een rol. Daarnaast is van belang dat er in het betreffende gebied -of in een aangrenzende regio- een vooraf geselecteerde micro financieringsinstelling is. Vervolgens is het tijd voor een selectie van de vrouwen. Die moeten voldoen aan bepaalde criteria, zodat deelname aan de training niets meer in de weg staat. Alle vrouwen die daar doorheen komen, krijgen daarop trainingen rondom onderwerpen die van belang zijn voor het eigen ondernemerschap. Dat resulteert uiteindelijk ook in begeleiding bij het schrijven van een uitgebreid businessplan. Aansluitend worden de vrouwen gecoached gedurende hun startperiode. Dit gebeurt door telefonische consults, een lijst met antwoorden op veelgestelde vragen en een speciaal handboek. Zonodig worden de vrouwen in contact gebracht met een micro financieringsinstelling, met name als zij geen eigen of andere geldmiddelen hebben om te kunnen starten. In dat geval worden zij ook geholpen met de garantiestelling voor de aan te vragen lening door het Garantiefonds. Die geldt voor maximaal 50% van de hoofdsom, mocht de vrouw later niet terug kunnen betalen. Deze ‘totaalaanpak’ van ons project vormt voor de vrouwen de basis van een gedegen start op weg naar een eigen bedrijf(je).
Duidelijk is, dat ons vrouwenproject weer een nieuwe fase ingaat en we hopen nog veel méér vrouwen te kunnen helpen financieel onafhankelijk te worden.

Eerlijk reisbureau van start

Fair Travel Georgia. Zo heet de gloednieuwe touroperator van studenten uit Rotterdam en Tbilisi, met coaching en support van docenten en experts. Vorig jaar schreven wij al over het project FairFuture, voortkomend uit de samenwerking tussen de Vrienden, de Hogeschool Inholland en de universiteit in Tbilisi. Dit jaar vindt het reisproject voor de tweede keer plaats en hopelijk levert het een aantal nieuwe, duurzame ondernemingen op. Denk daarbij aan fietstaxi’s in Batumi, de straatverkoop van fruitsappen, cocktails en smoothies en de export van Cloisonnet-sieraden. En niet in de laatste plaats de start van Fair Travel Georgia, die duurzame reizen naar Georgië gaat aanbieden. De Nederlandse studenten doen de marketing, sales en productontwikkeling, hun collega’s in Georgië verzorgen de tours, trips, excursies en workshops. Het is een heel verfrissend en tegelijkertijd vernieuwend concept. Geen ‘rondreizen’ met dagenlang in de bus zitten om ‘zoveel mogelijk te zien’ (en heel vaak weinig écht zien). Integendeel, vanuit standplaats Tbilisi kunnen de reizigers meedoen aan een breed scala aan activiteiten, waaruit zij ‘a la carte’ hun programma kunnen samenstellen. Wie dat wil, kan trouwens ook ‘gewoon’ voor een geheel verzorgde reis kiezen. Hoe het ook zij, in alle gevallen worden het bijzondere, persoonlijke belevenissen in een fantastisch land.

In juni vertrekken de eerste reizen. Het is immens spannend of de studenten erin zullen slagen om de eerste 20 boekingen te realiseren… Een aantal van de Rotterdammers was in maart in Georgië. De Georgische studenten –op hun beurt- zijn van 16 tot 28 april in Nederland. Dan vindt ook de publiciteitscampagne voor de reizen plaats. Onderdeel daarvan is een echte ‘roadshow’. Als je als Vriend zorgt voor publiek, komen de studenten naar je toe voor een korte, mooie presentatie over reizen in en naar Georgië. Inclusief authentieke Georgische dans en natuurlijk een glaasje Georgische wijn. Wil je als Vriend dit mooie initiatief promoten onder collega’s, familie, buurt- of clubgenoten? Alle hulp is welkom: publiek voor de presentaties, hulp bij de shows, helpen met perspublicaties, opvallende plaatsen aanbieden voor affiche’s, flyers, et cetera.

Zin in een originele reis naar Georgië?
7- en 10-daagse reizen. Vertrekdata: 7 en 21 juni.
reisprogramma: à la carte, maatwerk of helemaal verzorgd
véél doen: workshops zingen, dansen, koken….
véél zien : 1- & 2-daagse tours door land, stadjes, natuur…
véél genieten: eten & drinken, relaxen, ontmoeten, cultuur…..

Reis, verblijf en excursies al vanaf 1.075 euro.
I www.fairtravelgeorgia.nl
T 06-456 96 428.
F 0180-319 789.
E info@fairtravelgeorgia.nl

Wie helpt er schoolmeubilair inpakken?

Kort voor de komende zomervakantie gaan drie scholen in Zwijndrecht hun meubilair vernieuwen. Niet alleen banken en stoelen, ook kasten worden vervangen. In Nederland is dit meubilair dan -zoals dat heet- afgeschreven. In werkelijkheid kan het natuurlijk nog heel wat jaren mee. In totaal verwachten we tussen de 300 en 500 tafels en stoelen van verschillende formaten (voor de groepen 1 tot en met 8) en allerlei kasten te ‘scoren’. Hoeveel het precies wordt, is op dit moment nog niet in te schatten. Daarvoor gaan we één dezer maanden een inventarisatie bij de scholen houden. Om het meubilair straks snel in te kunnen laden, gaat een aantal leerlingen van de scholen helpen. Daarnaast kunnen we hopelijk een beroep doen op een aantal vrijwilligers die de Stichting een warm hart toedragen. Meld je aan via info@svvg.nl.

Trouwens net dat we klaar waren met deze nieuwsbrief hebben we te horen gekregen dat onze stichting ook 70 computers van een Rabobank zal krijgen. We gaan gewoon vrolijk door J

Kunst voor kindertehuis

Ook kunstenares Ebbetien Boor heeft de website van de Stichting gevonden. Zij wilde meteen een originele bijdrage leveren voor de mensen in Georgië. Ebbetien maakte al veel mooie schilderijen en ansichtkaarten. Zij doet dit met plezier en krijgt er veel positieve energie van. Ze wil deze energie en de warmte die van haar werken uitgaat liefst met de mensen -en vooral de kinderen- in Georgië delen. Daarom heeft ze besloten een aantal tekeningen in te lijsten en aan de Stichting te doneren. Zij wil graag dat deze tekeningen aan het kindertehuis geschonken worden dat vrijwilligers van de Stichting een paar jaar geleden hebben opgeknapt. Natuurlijk gaan we dit met veel plezier regelen. Ebbetien is trouwens niet van plan om het bij een éénmalige actie te laten en wil in de toekomst meer van deze activiteiten ontplooien. Alvast hartelijk bedankt Ebbetien, voor je tekeningen en vooral voor je warmte…

Partij computers voor Georgische scholen

Er gaan alweer 70 computers naar Georgische scholen! Deze zijn geschonken door toedoen van ons oud-bestuurslid Martin Hofstede van de Rabobank 3B Hoek in Bergschenhoek. Bedankt hiervoor Martin!

Veel dank gaat weer uit naar Peter Terhorst van M-STAR Freight Services B.V. die tegen een kleine vergoeding onze goederen naar Georgië brengt. En niet voor de eerste keer! Dit bedrijf als grootste en beste Georgië transporteur in Nederland draagt onze stichting een warm hart toe en doet dit met veel plezier.

Gevraagd: administratieve ondersteuner

De Stichting zoekt een enthousiaste vrijwilliger die de penningmeester met de administratie helpt en deze taak in grote lijnen kan overnemen. Hiervoor ben je gemiddeld een paar uur per maand kwijt, afhankelijk van de lopende projecten. De taken houden onder meer dit in:

• verwerken aanmeldingen/afmeldingen nieuwe donateurs (éénmalig of periodiek)
• maandelijkse incasso van donaties
• administratie rondom vaste donateurs van ‘Adopt a Granny’
• volgen van banksaldi via dagafschriften (alle mutaties moeten met bonnen/rekeningen gematched worden)
• uitvoeren betalingen
• opstellen projectoverzichten (inkomsten- en uitgavenstaten i.o.m. penningmeester of andere bestuursleden)
• jaarlijks opstellen van lijst met inkomsten en uitgaven op basis van bankafschriften (hieruit wordt de jaarrekening opgesteld i.o.m. de penningmeester)
• afhandelen belastingzaken/fiscus (in overleg met de penningmeester)

Wie daar tijd voor of zin in heeft, kan ook helpen met het voorbereiden van subsidieaanvragen en andere zaken. Een hele leuke ‘job’, waar je je via info@svvg.nl voor kunt aanmelden.

Verras a granny…

We doen er alles aan om het favoriete project van de meeste vrienden van de Stichting -‘Adopt a Granny’- bruisend en actief te houden. Nu zijn er diverse vrijwilligers in Georgië met het idee gekomen om ‘iets leuks’ voor de oma’s te doen. Zij willen een aantal van deze ‘grannies’ heel graag een mooie dag bezorgen. Maar er is een probleem: ze kunnen maar geen geschikt idee vinden dat past bij de oma’s. Daarom vragen zij hulp: ideeën om een dagje voor en met de oma’s te organiseren. Er is al een klein bedrag door de locale vrijwilligers bij elkaar gebracht. Er zijn ook genoeg auto’s voor het vervoer, er ontbreekt alleen nog een goed, haalbaar idee. Daarom deze concrete oproep: verzin een leuk(e) dag/idee voor onze oma’s met deze voorwaarden: niet te duur, fysiek en mentaal haalbaar voor bejaarde dames én het moet iets zijn waar zij gelukkiger van worden en de dagelijkse sleur even vergeten. That’s it, de rest is aan jullie creatief denkproces. Mail ideeën naar info@svvg.nl. En bedenk dat we hiermee het leven van medemensen die al jaren niets leuks hebben gedaan of ervaren eventjes kunnen opvrolijken.

Klare wijnambassadeurs

Iedereen die ooit in Georgië is geweest, weet dat het land en wijn hand in hand gaan. De diepgewortelde wijntraditie, de inheemse druivenrassen en de prima omstandigheden voor wijnbouw geven Georgië een bijzondere plek in de mondiale wijnsector. Georgische wijn is in Nederland echter nog relatief onbekend. Mike Heerkens en Stefan Gielliet van ‘Meer wijn’ vonden het in ‘04 tijd om daar verandering in te brengen. Ze reisden naar Georgië om de beste wijnen naar Nederland te halen. Inmiddels bieden de twee een groot assortiment Georgische wijnen in ‘Europese stijl’ aan, evenals enkele traditionele wijnen zoals de halfzoete Khvanchkara en Kindzmarauli. ‘Meer wijn’ verkoopt via internet aan particulieren. Voor de zakelijke markt verzorgt men relatiegeschenken en proeverijen. Georgische wijnen worden er gekwalificeerd als authentiek, met een prachtig verhaal en derhalve prima geschikt als uniek geschenk of voor een onderhoudende bijeenkomst. Mike: ‘Wij worden wel de wijnambassadeurs van Georgië genoemd. We verkopen namelijk niet alleen de wijn maar ook het land. Onze bezoeken aan Georgië en onze goede contacten met leveranciers leverden ons veel kennis over het land en de wijnindustrie op.’ Dat is niet onopgemerkt gebleven. Zo werkt het duo geregeld met presidentsvrouw Sandra Roelofs tijdens haar bezoeken aan Nederland. Ook verzorgden zij al diverse grote wijn-spijsproeverijen voor Rabobank Nederland in Utrecht. Meer weten over Georgië als wijnland? Kijk dan op www.meerwijn.nl. Nieuwe klanten krijgen 7,50 korting bij hun eerste bestelling.

Bergse computers naar Zuid-Osetië

Weer konden we een nieuwe partij van computers naar Georgië versturen. Dit mede dankzij de bibliotheek van Bergen op Zoom. De apparaten zijn al aangekomen en uitgedeeld onder scholen in het als ‘conflictregio’ bekend staande Zuid-Osetië, waar de kinderen veel aan deze cadeaus uit Nederland hebben. De actie haalde zo ongeveer alle landelijke media. Onze stichting heeft inmiddels een bijzondere band gekregen met de Brabantse bibliotheek. Toen zij nieuwe computers kregen, hoefden zij niet lang na te denken en doneerden de oude exemplaren aan de SVVG. En alsof dat nog niet genoeg was J, hebben zij ook een actie opgezet waarbij mensen (medewerkers en bezoekers) worden gevraagd oude mobieltje te doneren. Die komen ten goede aan het project van onze stichting waarbij wij vrouwen trainen in het opzetten van een eigen bedrijf en hen voorzien van een oud maar nog werkend mobieltje uit Nederland. De bibliotheek gaat naar verluid nog verder met de gsm-actie. Bedankt daarvoor en vooral namens de mensen in Georgië!

Als jullie nog een partij computers weten neem dan contact met ons. Alvast dank.
Email: georgech@planet.nl

Georgië transporteur M-Star nieuwe SVVG-vriend

De SVVG kreeg er een bijzondere sponsor annex vriend bij: M Star, een transportbedrijf uit Rotterdam dat elke week containers naar Georgië stuurt. De onderneming is een belangrijke speler als het gaat om containervervoer naar Georgië, mensen kunnen er een deel van een container huren en zo spullen naar het land laten vervoeren. M Star heeft tegen een zeer gereduceerd tarief onze jongste zending computers naar Georgië gebracht. Daar zijn wij natuurlijk ontzettend dankbaar voor. Hopelijk kunnen wij iets terugdoen voor deze nieuwe vriendenclub van onze stichting.

Helaas kunnen we niet alles voor iedereen…

Nino, een meisje van 16 jaar dat wij een keer financieel hebben ondersteund, is overleden aan haar ziekte (tuberculose). Haar longen waren op een gegeven moment helemaal verdwenen. Het kind uit een zeer arme familie ontdekte heel laat dat zij aan een -in Georgië- dodelijke ziekte leed. Wij hebben nog snel geld beschikbaar gesteld voor medicijnen, maar helaas dit heeft niet geholpen. Nino’s overlijden is voor iedereen die bij deze actie betrokken was als een schok aangekomen. Ook een jongen van 19 jaar is bezweken aan zijn ziekte. Zijn familie had eveneens geen geld voor behandeling en onze bescheiden bijdragen kon ook hier niet baten. Wij begrijpen dat wij niet alles voor iedereen kunnen… Maar we gaan verder met ons werk en kijken met veel blijheid naar die gevallen waar onze stichting wel -letterlijk- levens kon en kan redden.

Vrouwenproject gaat tweede fase in

Ons project dat vrouwen helpt een eigen onderneming te starten gaat de tweede fase in. Weer met hulp van Cordaid en met onze eigen inbreng zijn we nieuwe vrouwen aan te selecteren. We hebben besloten de training dit jaar te houden in een bergregio waar heel weinig aandacht voor kansloze vrouwen is. Wij hopen met dit project bij te dragen aan de ontwikkeling van het vrouwelijk ondernemerschap en de ontwikkeling van deze regio als geheel. Na de trainingen gaan we je als vriend natuurlijk weer informeren hoe dit project gelopen is. Maar een mooi voorbeeld is jullie nu al niet te onthouden. Eén van de vrouwen die wij vorig jaar hebben getraind en begeleid heeft een goed businessplan opgesteld en kwam met onze hulp in contact met een microfinancieringsorganisatie. Zij kreeg kredieten opende een prachtig restaurantje in een mooie plaats. Dit loopt heel goed en daarom wil deze onderneemster uitbreiden. Wij hopen dat zij binnenkort een nieuwe krediet kan krijgen zodat zij inderdaad verder kan groeien. Let wel: dit doet een vrouw die eerst helemaal geen inkomen had. Dit project werkt niet alleen, het werkt ook heel goed J.

Hogeschool InHolland en SVVG initiatief wint prijs en trekt aandacht minister

Het project waarbij de SVVG Nederlandse en Georgische studenten aan elkaar koppelde en trainde bij het vinden van een maatschappelijk verantwoord, levensvatbaar bedrijf is een succes. Na afloop zijn er vijf bedrijven opgericht en sommigen van hen zijn ook al concreet aan de slag gegaan. Met dit idee hebben onze Nederlandse studenten het zelfs aangedurfd om aan een prestigieuze wedstrijd van SIFE Nederland mee te doen. En wat denk je… zij hebben de bronzen medaille gewonen! Zelf de minister van Onderwijs is geïnteresseerd door dit gedurfde initiatief van de Hogeschool InHolland en heeft de betrokken studenten in Rotterdam bezocht. Kortom: wéér een succes. We kunnen stellen dat we hiermee een win-win-situatie voor iedereen hebben veroorzaakt. De SVVG en Hogeschool InHolland introduceren in Georgië het begrip maatschappelijk verantwoord ondernemen bij Georgische studenten én er worden bedrijven opgericht waar mensen in Georgië beter van kunnen worden. Enkele voorbeelden: honing inkopen om op een maatschappelijk verantwoord manier mensen te voorzien van eerlijke inkomens; toeristische bedrijven die met respect voor het milieu en lokale mensen trips opzetten.

Samenwerking met Breath

We kondigen met veel blijheid aan dat de SVVG met de stichting Breath gaat samenwerken. Het eerste initiatief is al gestart. Eén van onze geadopteerde oma’s, die nu nog in een krot met haar zieke dochter en 12-jarige kleindochter woont, kan misschien binnenkort een nieuw huis betrekken. De stichting Breath en onze stichting gaan samen een project opzetten om de levensomstandigheden van deze mensen te verbeteren. Breath is al actief in Georgië en helpt kinderen in nood. Meer hierover staat op www.stichtingbreath.nl. De enthousiaste voorzitter van het bestuur van Breath, Nico de Borst, reisde zelf naar Georgië om de genoemde oma en haar familieleden te bezoeken en met eigen ogen te zien in welke omstandigheden zij wonen. Nico kwam uiteraard niet met lege handen aan en had voor het kleine meisje verschillende schoolspullen en kleding gekocht. Hij beloofde ook dat deze hulp niet de laatste zal zijn… De SVVG is erg blij met deze samenwerking en wij hopen dat we samen veel (meer) voor Georgië kunnen doen!